Kayıtlar

Devlet-PKK çatışmasında Türk paramiliterleri - Ayhan Işık

  Ayhan Işık [i] Özet Bu makale, Türk devletinin paramiliter örgütlerinin zaman içindeki dönüşümüne ve bu örgütlerin muhaliflere, özellikle Kürtlere, karşı “kullanışlı” bir araç olarak nasıl kullanıldığına odaklanmaktadır. Paramiliter gruplar, yaklaşık kırk yıldır devam eden Türk devleti ve PKK arasındaki çatışmaların ana aktörlerinden biridir. Bu gruplar, 1980’den beri, özellikle savaşın yoğun olduğu zamanlarda bazen yardımcı kuvvet olarak, bazen de ölüm timlerine dönüşerek, PKK’yi desteklediği düşünülen Kürt sivillere karşı faili meçhul cinayetler, zorla kaybetmeler ve yargısız infazlarda resmi ordu güçlerinin yanında  kullanılmışlardır. Yazıda, Türk devlet elitlerinin bu aparatı yalnızca iç siyasette değil, Orta Doğu’da ve Kafkasya’daki çatışmalarda kullandığını hatta devletin bu paramiliter geleneğini Batı Avrupa’ya kadar genişlettiğini tartışacağım. Paramiliter Örgütlerin Oluşumu Osmanlı İmparatorluğu’nun çöküşünden bu yana yüz yıldan fazla bir zamandır, farklı Kürt siyas...

İnterkomünalizm: Kara Panter Partisi'nin "Baş Teorisyeni" Huey P. Newton'un teorileri (III) - Delio Vasquez

  Makalenin birinci ve ikinci parçalarına ulaşmak için tıklayınız.   4.   Kara Panter Partisi’nin Long Durée’si:   Varolmak için yeni bir sebep 1970’lere gelindiğinde federal hükümet, birçok devlet ve belediye yönetimi hareketi dağıtmak için özel birlikleri askeri biçimde konuşlandırarak, suikastlerle, ajanlar ve özel savaş teknikleri ile KPP’nin tacizlerini açık savaş düzeyine yükseltmişti. Parti’nin bu zamandaki ani düşüşü hakkındaki alışılagelmiş anlatı ve anlayışın aksine bu dönem -1971 ve yaklaşık 1982- daha çok komün benzeri Oakland şubesine ya da Siyah Özgürlük Ordusu’nun ve Doğu Yakasına bağlı hücrelerin Orta-batı, Güney ve diğer yerlerdeki gerilla faaliyetlerine atıfta bulunmak için kullanılsa da KPP tarihinin çoğunluğunu kapsar. Hükümetin baskısı ve tasfiyesiyle üyelik dramatik olarak daraldıysa da Kara Panter Hareketi’nin sayısız yinelemesi başka bir on yıl için ısrar eder haldeydi. “Newton fraksiyonu” ya da hatalı olarak “Batı fraksiyonu” olarak...

Rojava’da Özsavunma: Sivil Savunma Güçleri (HPC) - HPC Üst Düzey Yetkilisi Reşid Kobanê ile röportaj

Resim
Sivil Savunma Güçleri (HPC), Kuzey ve Doğu Suriye’de 2015’ten beri radikal demokratik öz-örgütlenmenin önemli bir ifadesi oldu. Devlet güvenlik güçlerinin demokratik bir karşıt-modeli olarak mahalleleri, kasabaları ve köyleri koruyorlar. Kurdistan Report, HPC sorumlusu Reşîd Kobanê ile görüştü. Rojava/Kuzey Suriye toplumu Türkiye ve onun cihatçı paralı askerleri tarafından günlük saldırılara maruz kalıyor. Bu bağlamda, Sivil Savunma Güçleri HPC’nin rolü nedir? Türk devletinin Rojava’da yaşayan halklara saldırdığı doğrudur. Bu saldırılar yeni değildir. Türkiye, devrimin başından beri Kuzey Suriye’de işgal politikası izliyor. Suriye tamamen iç savaşa çekildiğinde, Türkiye direkt olarak müdahale etti. Suriye’nin dönüşümünde bir rol almak ve gerçekleşen değişimlerde etkisinin olmasını istiyordu. Eğer bir değişim olacaktıysa, Türkiye’nin çıkarına olmalıydı ve Kürtlerin Suriye’nin geleceğinde hiçbir rolünün, statüsünün, olmaması gerekiyordu. İmha politikası değişmeden devam ediyor. Çünkü...

Sömürge üretim tarzındaki sınıf çelişkisinin analizi (ya da sömürge toplumsal yapıdaki üretim ilişkilerinin analizi) - II - Mehdi Amel

Resim
  Çevirinin birinci bölümüne ulaşmak için tıklayınız . Sömürge burjuvazisinin farklı fraksiyonlarının (ticari, mali ve tarımsal) sınıf birliğinin temeli, “sömürgeci burjuvazinin temsili”nde yatar. Bu nedenle, bir bölümü aynı anda ticari, mali, tarımsal ve hatta endüstriyel olabilen bu hizipler arasında sınıf uyumu esastır. Eğer karşıtlık bunlardan herhangi birisinin arasında yükselirse bu olsa olsa ikincil ve geçici olacaktır çünkü sınıf birliklerinin temeli her birinin sömürgeci burjuvaziyle bağlılıklarının temsilidir. Temsili ya da asalak sınıf olarak belirlendiklerinden yapısal olarak sömürgeci burjuvazi düzeyinde üretici sınıf olmaları imkânsızdır. Sömürge toplumdaki birincil sınıf çatışması bu sınıf ve köylüler arasındadır. Eğer sömürge toplumda, toprak temel üretim aracıysa köylüler de onun temel üretici gücü olmalıdır. Sömürgeci tarımsal üretimin sınırları içinde köylüler sömürge burjuvazinin tarımsal fraksiyonu ve dolayısıyla kendi birliği içindeki tüm sınıf tarafından sö...